Half 7 ging onze wakker af met een luid geroep...'vrachtwagen'..... 'autooo's '. Het hotel ligt naast de route 12 dus we horen het verkeer langs razen. We gaan naar Seattle. Nadat Jaydin zijn pap op heeft en wij alles weer in de wagen hebben gepropt gaan we op weg. De Tomtom zegt dat het 3 uur rijden is. Het belooft een schitterende zonnige dag te worden. Nu het zo helder is willen we de noordoost ingang van Mount Rainier NP pakken en kijken of we een mooi plaatje kunnen schieten van ons inmiddels favoriete berg. Route 123 brengt ons na 30 minuten bij de ingang richting Sunrise. Hier zijn verder geen faciliteiten. De rit is niet lang en onderweg zien we al schitterende beelden. Het lijkt de vakantie van de herkansingen te worden want ook is nu Mount Rainier volledig zichtbaar en kunnen wij ons geluk niet op.

Bij Sunrise lopen we een korte trail. De zon schijnt maar omdat we op 1950 meter hoog zitten is het fris dus pakken we de kleine goed in. Tijdens de wandeling is het wederom klimmen, stenen verzamelen en mieren proberen plat te drukken die hij hardnekkig spin blijft noemen. Geef Jaydin een trap of een bankje en het is al gauw goed. Wij genieten vanhet werkelijke geweldig uitzicht op Mount Rainier. Je voelt de kou van de sneeuw in de lucht. De korte wandeling vergt veel van je omdat de lucht erg ijl is. Na nog even een broodje op de parkeerplaats gegeten te hebben en de eekhoorns bekeken te hebben stappen we weer in de auto. De weg naar beneden gaat snel, we stoppen nog even bij een rivier die nu een klein stroompje water laat zien maar die denk ik in de lente als het ijs gaat smelten een heel ander beeld geeft.

Jaydin slaapt inmiddels, het is nu nog 2 uur rijden tot ons volgende hotel in Seattle. Om half 2 komen we aan, checken in en gooien alles op de kamer. University Inn ligt nabij Washington University in een nette, leuke wijk. Het hotel is goed en vanuit onze kamer zien we door de gebouwen in de verte Mount Rainier. De zon schijnt hier goed en het is 25 C. Hier een paar minuten vandaan ligt UVillage een groot openlucht ( zie je niet vaak in de states) shopping center en daar zijn wij van plan om ons geld uit te gaan geven. En dat lukt aardig; bij gap kids een trui voor Jaydin en bij Eddie Bauer een broek voor Rene,eenjas en shirts voor mij. Het is erg gezellig en leuk opgezet met overal terrasjes en groen. Zo niet echt amerikaans maar misschien is daar de afgelopen jaren verandering in gekomen om klanten te trekken. Bij starbucks heb ik een keer iets nieuws geprobeerd: een pumpin spice latte. Erg lekker! Rene gewoon een cap. en Jaydin een melk. De speeltuin was ook leuk :-) Rond 5 uur terug naar het hotel om alles op de kamer te leggen en daarna op naar het restaurant Red Robin voor ons avondeten. Het is maar 1 km van het hotel, makkelijk te lopen natuurlijk maar omdat we al in de auto zitten gaan we er toch maar heen rijden. Red Robin is blijkbaar erg kindvriendelijk, ik heb nog nooit zoveel kinderen in een restaurant gezien. Het is niet altijd makkelijk om met Jaydin in een restaurant te wachten op je eten....het liefst wil hij door het hele restaurant rennen. Een ballon maakt echter veel goed.

Nu zijn we op de kamer, het is9 uur geweest, ik ben het verslag aan het tikken, Rene zit op grond bij de deur een boekje te lezen om Jaydin niet wakker te maken die inmiddels al een uurtje slaapt ( hoestend helaas want hij is flink verkouden). Morgen gaan we Seattle onveilig maken.